بیومارکرهای جدید برای شناسایی زودهنگام بیماری آلزایمر در افراد مبتلا به دیابت نوع 2
17 فوریه 2016- بیماری آلزایمر شایع ترین علت دمانس است و شیوع آن با پیر شدن جمعیت افزایش می یابد. هنگامی که بیماری آلزایمر از نظر بالینی تشخیص داده می شود برای درمان آن دیگر راهی وجود ندارد، به همین دلیل تشخیص زود هنگام بیماری می تواند برای انجام مداخلات بالینی بسیار مهم باشد. دیابت نوع 2 همچنین یک اختلال وابسته به سن است و بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 بطور چشمگیری درمعرض خطر ابتلا به بیماری آلزایمر هستند. بنابراین جستجو برای یافتن بیومارکرهایی که بتواند تشخیص یا پیش بینی ابتلا افراد دیابتی به آلزایمر را امکان پذیر کند، برای انجام مداخلات اولیه و نهایتاً کاهش بروز بیماری آلزایمر بسیار مهم است.
در مقاله ای که بصورت آنلاین در مجله ی EBioMedicineمنتشر شده است، تیم پرفسور Wangاز دانشگاه علم و فن آوری Huazhongاعلام کردند که تغییرات چندین مولکول موجود در گردش خون، عملکرد بویایی و افزایش سن با اختلال خفیف شناختی در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 ارتباط دارد و ترکیب این عوامل مختلف می تواند به افزایش دقت تشخیص این بیماری کمک نماید. این یافته ها به پیش بینی زود هنگام خطر ابتلا به آلزایمر درمیان افراد دیابتی کمک کرده و امکان انجام مداخلات اولیه را در این اختلال نورودژنراتیو غیر قابل درمان، افزایش می دهد .
پرفسور Wangمی گوید: تشخیص بالینی بیماری آلزایمر هم اکنون از طریق آزمون های مختلف شناختی صورت می گیرد اما این اقدامات ذهنی بوده و به یک بیمار یکسان، توسط پزشکان مختلف نمرات متفاوتی تعلق می گیرد. مطالعات اخیر نشان می دهد آمیلوئیدوز مغز و تخریب نورونها می تواند بعنوان یک بیومارکر برای بیماری آلزایمر باشد. با این حال، اندازه گیری این نشانگرهای زیستی احتیاج به توموگرافی تابش پوزیترون(PET)، تصویربرداری رزونانس مغناطیس(MRI) یا نمونه گیری از مایع مغزی نخاعی(CSF) دارد که برای این جمعیت بزرگ قابل دسترس نیست و از سوی دیگر نمونه گیری ازمغز و مایع مغزی نخاعی برای آنالیز های بیوشیمیایی در بیماران زنده بسیار دشوار است.
تلاش ها برای اندازه گیری میزان آمیلوئیدهای βدرپلاسما نتایج متناقضی داشته و یا تفاوت بسیار کم و مرزی بین بیماران مبتلا به آلزایمر و گروه کنترل را نشان داده است. بنابراین نیاز به ابداع روشها یا پیدا کردن بیومارکرهایی عینی، غیرتهاجمی، مقرون به صرفه و قابل دسترس برای تشخیص زود هنگام بیماری آلزایمر بسیار ضروری است.
پرفسور Wangوگروهش پس از انجام 4.5سال تحقیقات چند مرکزی ، گذشته نگر و تو در توی مورد- شاهدی دریافتند که فعال سازی GSK-3βموجود در خون محیطی و بیان ApoE ε4، اختلال در عملکرد بویایی و پیری، فاکتورهای تشخیصی برای اختلال شناختی خفیف در میان بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 هستند و ترکیب این عوامل می تواند به طور قابل توجهی دقت تشخیص آلزایمر را افزایش دهد. آنها همچنین یک پروتکل ساده برای اندازه ی مقدار کل و فرم غیر فعال GSK-3βدر پلاکت انسان ابداع کردند. این روش ساده ، آسان، کم هزینه و قابل تکرار برای استفاده در آزمایشگاه های بالینی مناسب است.
پرفسور وانگ ازنتایج این تحقیق بین رشته ای بسیار هیجان زده شده و به محدودیت های این تحقیق اشاره کرده و می گوید: اگر چه ما بیومارکرهایی را برای اختلالات شناختی یافته ایم اما برای تایید میزان کارایی این بیومارکرها در پیش بینی ابتلا افراد دیابتی به بیماری آلزایمر نیاز به مطالعات طولی بیشتری داریم.
منبع:www.medicalnewstoday.com/releases/306636.php